measc
Irish
Etymology
From Old Irish mescaid (“to mix”, verb) (compare Scottish Gaelic measg),[1] from Proto-Celtic *miskati, from Proto-Indo-European *meyḱ-.
Pronunciation
- IPA(key): /mʲasˠk/[2]
Verb
measc (present analytic meascann, future analytic meascfaidh, verbal noun meascadh, past participle measctha)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | meascaim | meascann tú; meascair† |
meascann sé, sí | meascaimid; meascann muid | meascann sibh | meascann siad; meascaid† |
a mheascann; a mheascas | measctar |
| past | mheasc mé; mheascas | mheasc tú; mheascais | mheasc sé, sí | mheascamar; mheasc muid | mheasc sibh; mheascabhair | mheasc siad; mheascadar | a mheasc | meascadh |
| past habitual | mheascainn / meascainn‡ |
mheasctá / measctᇠ|
mheascadh sé, sí / meascadh sé, sí‡ |
mheascaimis; mheascadh muid / meascaimis‡; meascadh muid‡ |
mheascadh sibh / meascadh sibh‡ |
mheascaidís; mheascadh siad / meascaidís‡; meascadh siad‡ |
a mheascadh | mheasctaí / measctaí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | meascfaidh mé; meascfad |
meascfaidh tú; meascfair† |
meascfaidh sé, sí | meascfaimid; meascfaidh muid |
meascfaidh sibh | meascfaidh siad; meascfaid† |
a mheascfaidh; a mheascfas | meascfar |
| conditional | mheascfainn / meascfainn‡ |
mheascfá / meascfᇠ|
mheascfadh sé, sí / meascfadh sé, sí‡ |
mheascfaimis; mheascfadh muid / meascfaimis‡; meascfadh muid‡ |
mheascfadh sibh / meascfadh sibh‡ |
mheascfaidís; mheascfadh siad / meascfaidís‡; meascfadh siad‡ |
a mheascfadh | mheascfaí / meascfaí‡ |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go measca mé; go meascad† |
go measca tú; go meascair† |
go measca sé, sí | go meascaimid; go measca muid |
go measca sibh | go measca siad; go meascaid† |
— | go measctar |
| past | dá meascainn | dá measctá | dá meascadh sé, sí | dá meascaimis; dá meascadh muid |
dá meascadh sibh | dá meascaidís; dá meascadh siad |
— | dá measctaí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | meascaim | measc | meascadh sé, sí | meascaimis | meascaigí; meascaidh† |
meascaidís | — | measctar |
| past participle | measctha | |||||||
| verbal noun | meascadh | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Noun
measc m (genitive singular measc)
Declension
| ||||||||||||||||||||||||
Derived terms
Descendants
- ⇒ Yola: measkeen
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| measc | mheasc | not applicable |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
References
- ^ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “mescaid”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language
- ^ Quiggin, E. C. (1906), A Dialect of Donegal, Cambridge University Press, page 230
Further reading
- Dinneen, Patrick S. (1927), “measc; meascaim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla, 2nd edition, Dublin: Irish Texts Society, page 730; reprinted with additions 1996, →ISBN
- Ó Dónaill, Niall (1977), “measc”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
- de Bhaldraithe, Tomás (1959), “measc”, in English-Irish Dictionary, An Gúm
- “measc”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026