mataris

Latin

Noun

mataris f (genitive mataris); third declension

  1. alternative form of matara
    • 59 BCE – 17 CE, Titus Livius, 7 24:
      [] consul, dum inter primores incautus agitat, laevo umero matari prope traiecto cesserat parumper ex acie.
      (please add an English translation of this quotation)

Declension

Third-declension noun (i-stem, ablative singular in -e or ).

singular plural
nominative mataris matarēs
genitive mataris matarium
dative matarī mataribus
accusative matarem matarēs
matarīs
ablative matare
matarī
mataribus
vocative mataris matarēs