marmaraigh

Irish

Etymology 1

From marmar +‎ -igh.

Verb

marmaraigh (present analytic marmaraíonn, future analytic marmaróidh, verbal noun marmarú, past participle marmaraithe)

  1. (transitive) to marble; mottle
Declension
Conjugation of marmaraigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present marmaraím marmaraíonn tú;
marmaraír
marmaraíonn sé, sí marmaraímid;
marmaraíonn muid
marmaraíonn sibh marmaraíonn siad;
marmaraíd
a mharmaraíonn; a mharmaraíos marmaraítear
past mharmaraigh mé; mharmaraíos mharmaraigh tú; mharmaraís mharmaraigh sé, sí mharmaraíomar; mharmaraigh muid mharmaraigh sibh; mharmaraíobhair mharmaraigh siad; mharmaraíodar a mharmaraigh marmaraíodh
past habitual mharmaraínn /
marmaraínn
mharmaraíteá /
marmaraíteá
mharmaraíodh sé, sí /
marmaraíodh sé, sí
mharmaraímis; mharmaraíodh muid /
marmaraímis; marmaraíodh muid
mharmaraíodh sibh /
marmaraíodh sibh
mharmaraídís; mharmaraíodh /
marmaraídís; marmaraíodh siad
a mharmaraíodh mharmaraítí /
marmaraítí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future marmaróidh mé;
marmaród;
marmaróchaidh
marmaróidh tú;
marmaróir;
marmaróchaidh
marmaróidh sé, sí;
marmaróchaidh sé, sí
marmaróimid;
marmaróidh muid;
marmaróchaimid;
marmaróchaidh muid
marmaróidh sibh;
marmaróchaidh sibh
marmaróidh siad;
marmaróid;
marmaróchaidh siad
a mharmaróidh; a mharmarós; a mharmaróchaidh; a mharmaróchas marmarófar; marmaróchar
conditional mharmaróinn; mharmaróchainn /
marmaróinn; marmaróchainn
mharmarófá; mharmaróchthá /
marmarófá; marmaróchthá
mharmaródh sé, sí; mharmaróchadh sé, sí /
marmaródh sé, sí; marmaróchadh sé, sí
mharmaróimis; mharmaródh muid; mharmaróchaimis; mharmaróchadh muid /
marmaróimis; marmaródh muid; marmaróchaimis; marmaróchadh muid
mharmaródh sibh; mharmaróchadh sibh /
marmaródh sibh; marmaróchadh sibh
mharmaróidís; mharmaródh siad; mharmaróchaidís; mharmaróchadh siad /
marmaróidís; marmaródh siad; marmaróchaidís; marmaróchadh siad
a mharmaródh; a mharmaróchadh mharmarófaí; mharmaróchthaí /
marmarófaí; marmaróchthaí
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go marmaraí mé;
go marmaraíod
go marmaraí tú;
go marmaraír
go marmaraí sé, sí go marmaraímid;
go marmaraí muid
go marmaraí sibh go marmaraí siad;
go marmaraíd
go marmaraítear
past marmaraínn marmaraíteá marmaraíodh sé, sí marmaraímis;
marmaraíodh muid
marmaraíodh sibh marmaraídís;
marmaraíodh siad
marmaraítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
marmaraím marmaraigh marmaraíodh sé, sí marmaraímis marmaraígí;
marmaraídh
marmaraídís marmaraítear
past participle marmaraithe
verbal noun marmarú

archaic or dialect form
dependent form

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Adjective

marmaraigh

  1. inflection of marmarach:
    1. vocative/genitive singular masculine
    2. (archaic) dative singular feminine

Mutation

Mutated forms of marmaraigh
radical lenition eclipsis
marmaraigh mharmaraigh not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading