marinus

See also: Marinus

Latin

Etymology

    From mare (sea) +‎ -īnus.

    Pronunciation

    Adjective

    marīnus (feminine marīna, neuter marīnum); first/second-declension adjective

    1. marine; of or pertaining to the sea

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative marīnus marīna marīnum marīnī marīnae marīna
    genitive marīnī marīnae marīnī marīnōrum marīnārum marīnōrum
    dative marīnō marīnae marīnō marīnīs
    accusative marīnum marīnam marīnum marīnōs marīnās marīna
    ablative marīnō marīnā marīnō marīnīs
    vocative marīne marīna marīnum marīnī marīnae marīna

    Synonyms

    Derived terms

    • bōs marīna f (dugong, sea cow)
    • porcus marīnus m (purpoise)
    • rāna marīna f (anglerfish)
    • rōsmarīnus m (rosemary)
    • vitulus marīnus m (seal)

    Descendants

    • Asturian: marín
    • Catalan: marí
    • English: marine
    • French: marin
    • Galician: mariño, mariña
    • Italian: marino
    • Occitan: marin
    • Portuguese: marinho
    • Romanian: marin
    • Spanish: marino

    References

    • marinus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • marinus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • "marinus", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
    • marinus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
    • marinus”, in Harry Thurston Peck, editor (1898), Harper’s Dictionary of Classical Antiquities, New York: Harper & Brothers
    • marinus”, in William Smith, editor (1848), A Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, London: John Murray