marcator
Romanian
Etymology
Noun
marcator m (plural marcatori)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | ||
| nominative-accusative | marcator | marcatorul | marcatori | marcatorii | |
| genitive-dative | marcator | marcatorului | marcatori | marcatorilor | |
| vocative | marcatorule | marcatorilor | |||