marcáil

Irish

Etymology

marc (“mark”) +‎ -áil

Pronunciation

(Munster) IPA^(key): /mˠɑɾˠˈkɑːlʲ/
(Connacht) IPA^(key): /ˈmˠaɾˠkɑːlʲ/
(Ulster) IPA^(key): /ˈmˠaɾˠkalʲ/

Verb

marcáil (present analytic marcálann, future analytic marcálfaidh, verbal noun marcáil, past participle marcáilte)

to mark
to mark out, to plot
to make a mark on someone
(sports) to mark (someone)

Conjugation

Conjugation of *marcáil* (first conjugation – B)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	marcálaim	marcálann tú; marcálair^†	marcálann sé, sí	marcálaimid; marcálann muid	marcálann sibh	marcálann siad; marcálaid^†	a mharcálann; a mharcálas	marcáiltear
past	mharcáil mé; mharcálas	mharcáil tú; mharcálais	mharcáil sé, sí	mharcálamar; mharcáil muid	mharcáil sibh; mharcálabhair	mharcáil siad; mharcáladar	a mharcáil	marcáladh
past habitual	mharcálainn / marcálainn^‡	mharcáilteá / marcáilteá^‡	mharcáladh sé, sí / marcáladh sé, sí^‡	mharcálaimis; mharcáladh muid / marcáladh muid^‡	mharcáladh sibh / marcáladh sibh^‡	mharcálaidís; mharcáladh siad / marcálaidís^‡; marcáladh siad^‡	a mharcáladh	mharcáiltí / marcáiltí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	marcálfaidh mé; marcálfad	marcálfaidh tú; marcálfair^†	marcálfaidh sé, sí	marcálfaimid; marcálfaidh muid	marcálfaidh sibh	marcálfaidh siad; marcálfaid^†	a mharcálfaidh; a mharcálfas	marcálfar
conditional	mharcálfainn / marcálfainn^‡	mharcálfá / marcálfá^‡	mharcálfadh sé, sí / marcálfadh sé, sí^‡	mharcálfaimis; mharcálfadh muid / marcálfaimis^‡; marcálfadh muid^‡	mharcálfadh sibh / marcálfadh sibh^‡	mharcálfaidís; mharcálfadh siad / marcálfaidís^‡; marcálfadh siad^‡	a mharcálfadh	mharcálfaí / marcálfaí^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go marcála mé; go marcálad^†	go marcála tú; go marcálair^†	go marcála sé, sí	go marcálaimid; go marcála muid	go marcála sibh	go marcála siad; go marcálaid^†	—	go marcáiltear
past	dá marcálainn	dá marcáilteá	dá marcáladh sé, sí	dá marcálaimis; dá marcáladh muid	dá marcáladh sibh	dá marcálaidís; dá marcáladh siad	—	dá marcáiltí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	marcálaim	marcáil	marcáladh sé, sí	marcálaimis	marcálaigí; marcálaidh^†	marcálaidís	—	marcáiltear

past participle	marcáilte

verbal noun	marcáil

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Derived terms

marcálaí (“marker”)

Noun

marcáil f (genitive singular marcála)

verbal noun of marcáil

Declension

Declension of marcáil (irregular, no plural)

bare forms
	singular
nominative	marcáil
vocative	a mharcáil
genitive	marcála
dative	marcáil

forms with the definite article
	singular
nominative	an mharcáil
genitive	na marcála
dative	leis an marcáil don mharcáil

Derived terms

cluasmharcáil (“earmarking”)

Mutation

Mutated forms of *marcáil*
radical	lenition	eclipsis
marcáil	mharcáil	not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.