maneviyat

From Arabic مَعْنَوِيَّات (maʕnawiyyāt).

• Hyphenation: ma‧ne‧vi‧yat

maneviyat

1. moral condition
2. immateriality

• “maneviyat”, in Luğatçıq (in Russian)

From Ottoman Turkish معنویات (maneviyat), plural of Arabic مَعْنَوِيّ (maʕnawiyy).

• IPA^(key): /maː.ne.viˈjat/

maneviyat (definite accusative maneviyatı)

1. morale
   • 1940 May 16, Abidin Daver, “Holanda'nın teslim oluşu [Surrender of the Netherlands]”, in İkdam‌ (Sabah Postası), page 1:

     Bu memleket de, Norveç gibi bitaraflığın kendisini kurtaracağı hülyasına kapılarak müttefiklerle müşterek müdafaa plânları hazırlamamış olmasına, askerî zaafına ve maneviyatının çürüklüğüne kurban gitmiştir.

     This country, too, fell victim to its military weakness and spiritual decay, having failed to prepare joint defense plans with its allies, deluded by the illusion that neutrality, like Norway's, would save it.

     (literally, “decay in spirits”)

2. spiritual matters

• mana
• manevi

• Devellioğlu, Ferit (1962), “ma'neviyyât”, in Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lûgat‎‎^[1] (in Turkish), Istanbul: Türk Dil Kurumu, page 691
• Nişanyan, Sevan (2002–), “manevi”, in Nişanyan Sözlük
• Robert Avery et al., editors (2013), The Redhouse Dictionary Turkish/Ottoman English, 21st edition, Istanbul: Sev Yayıncılık, →ISBN