mandèr

Emilian

Etymology

From Latin mandare.

Pronunciation

  • IPA(key): /maŋˈdɛːr/

Verb

mandèr

  1. to send

Conjugation

Conjugation of mandèr in the dialect of Bologna
infinitive mandèr
gerund mandànd
past participle mandè
singular plural
first second third first second third
indicative present mand mand manda mandän mandè mànden
imperfect mandèva mandèv mandèva mandèven mandèvi mandèven
past historic mandé mandéss mandé mandénn mandéssi mandénn
future mandarò mandarè mandarà mandarän mandarî mandaràn
subjunctive present manda mand manda mandaggna mandèdi mànden
imperfect mandéss mandéss mandéss mandéssen mandéssi mandéssen
conditional present mandarêv mandaréss mandarêv mandarénn mandaréssi mandarénn
imperative present manda mandän mandè

References

  • Vitali, Daniele; Lepri, Luigi (1999), “mandèr”, in Dizionario italiano–bolognese, bolognese–italiano, Milan: A. Vallardi, →ISBN, page 146