mallachtaigh
Irish
Etymology 1
From mallacht (“curse”, noun) + -igh (verbal suffix).
Verb
mallachtaigh (present analytic mallachtaíonn, future analytic mallachtóidh, verbal noun mallachtú, past participle mallachtaithe)
- (ambitransitive) synonym of mallaigh
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | mallachtaím | mallachtaíonn tú; mallachtaír† |
mallachtaíonn sé, sí | mallachtaímid; mallachtaíonn muid |
mallachtaíonn sibh | mallachtaíonn siad; mallachtaíd† |
a mhallachtaíonn; a mhallachtaíos | mallachtaítear |
| past | mhallachtaigh mé; mhallachtaíos | mhallachtaigh tú; mhallachtaís | mhallachtaigh sé, sí | mhallachtaíomar; mhallachtaigh muid | mhallachtaigh sibh; mhallachtaíobhair | mhallachtaigh siad; mhallachtaíodar | a mhallachtaigh | mallachtaíodh |
| past habitual | mhallachtaínn / mallachtaínn‡ |
mhallachtaíteá / mallachtaíteᇠ|
mhallachtaíodh sé, sí / mallachtaíodh sé, sí‡ |
mhallachtaímis; mhallachtaíodh muid / mallachtaímis‡; mallachtaíodh muid‡ |
mhallachtaíodh sibh / mallachtaíodh sibh‡ |
mhallachtaídís; mhallachtaíodh / mallachtaídís‡; mallachtaíodh siad‡ |
a mhallachtaíodh | mhallachtaítí / mallachtaítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | mallachtóidh mé; mallachtód; mallachtóchaidh mé† |
mallachtóidh tú; mallachtóir†; mallachtóchaidh tú† |
mallachtóidh sé, sí; mallachtóchaidh sé, sí† |
mallachtóimid; mallachtóidh muid; mallachtóchaimid†; mallachtóchaidh muid† |
mallachtóidh sibh; mallachtóchaidh sibh† |
mallachtóidh siad; mallachtóid†; mallachtóchaidh siad† |
a mhallachtóidh; a mhallachtós; a mhallachtóchaidh†; a mhallachtóchas† | mallachtófar; mallachtóchar† |
| conditional | mhallachtóinn; mhallachtóchainn† / mallachtóinn‡; mallachtóchainn†‡ |
mhallachtófá; mhallachtóchthᆠ/ mallachtófá‡; mallachtóchthᆇ |
mhallachtódh sé, sí; mhallachtóchadh sé, sí† / mallachtódh sé, sí‡; mallachtóchadh sé, s톇 |
mhallachtóimis; mhallachtódh muid; mhallachtóchaimis†; mhallachtóchadh muid† / mallachtóimis‡; mallachtódh muid‡; mallachtóchaimis†‡; mallachtóchadh muid†‡ |
mhallachtódh sibh; mhallachtóchadh sibh† / mallachtódh sibh‡; mallachtóchadh sibh†‡ |
mhallachtóidís; mhallachtódh siad; mhallachtóchaidís†; mhallachtóchadh siad† / mallachtóidís‡; mallachtódh siad‡; mallachtóchaidís†‡; mallachtóchadh siad†‡ |
a mhallachtódh; a mhallachtóchadh† | mhallachtófaí; mhallachtóchthaí† / mallachtófaí‡; mallachtóchtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go mallachtaí mé; go mallachtaíod† |
go mallachtaí tú; go mallachtaír† |
go mallachtaí sé, sí | go mallachtaímid; go mallachtaí muid |
go mallachtaí sibh | go mallachtaí siad; go mallachtaíd† |
— | go mallachtaítear |
| past | dá mallachtaínn | dá mallachtaíteá | dá mallachtaíodh sé, sí | dá mallachtaímis; dá mallachtaíodh muid |
dá mallachtaíodh sibh | dá mallachtaídís; dá mallachtaíodh siad |
— | dá mallachtaítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | mallachtaím | mallachtaigh | mallachtaíodh sé, sí | mallachtaímis | mallachtaígí; mallachtaídh† |
mallachtaídís | — | mallachtaítear |
| past participle | mallachtaithe | |||||||
| verbal noun | mallachtú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Etymology 2
Adjective
mallachtaigh
- inflection of mallachtach:
- masculine vocative/genitive singular
- (archaic) feminine dative singular
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| mallachtaigh | mhallachtaigh | not applicable |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
Further reading
- Ó Dónaill, Niall (1977), “mallaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN