majaczenie

Polish

Etymology

From majaczyć +‎ -enie. First attested in 1732.[1]

Pronunciation

  • IPA(key): /ma.jaˈt͡ʂɛ.ɲɛ/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ɛɲɛ
  • Syllabification: ma‧ja‧cze‧nie

Noun

majaczenie n (related adjective majaczeniowy)

  1. (uncountable) verbal noun of majaczyć
  2. (countable, pathology) delirium (mental state of confusion)
    Synonym: delirium

Declension

Declension of majaczenie
singular plural
nominative majaczenie majaczenia
genitive majaczenia majaczeń
dative majaczeniu majaczeniom
accusative majaczenie majaczenia
instrumental majaczeniem majaczeniami
locative majaczeniu majaczeniach
vocative majaczenie majaczenia

Derived terms

nouns
  • majaczenie drżenne, majaczenie alkoholowe

References

  1. ^ Ewa Rodek (12 March 2019), “MAJACZENIE”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.