măturat
Romanian
Etymology
Past participle of mătura.
Noun
măturat n (uncountable)
Declension
| singular only | indefinite | definite |
|---|---|---|
| nominative-accusative | măturat | măturatul |
| genitive-dative | măturat | măturatului |
| vocative | măturatule | |
Past participle of mătura.
măturat n (uncountable)
| singular only | indefinite | definite |
|---|---|---|
| nominative-accusative | măturat | măturatul |
| genitive-dative | măturat | măturatului |
| vocative | măturatule | |