Turkish
Etymology
From Ottoman Turkish مناسبت (münasebet), from Arabic مُنَاسَبَة (munāsaba).
Pronunciation
- IPA(key): /my.naː.seˈbet/
- Hyphenation: mü‧na‧se‧bet
Noun
münasebet (definite accusative münasebeti, plural münasebetler or münasebat)
- being fit, suitable, reasonable; fitness, suitability, reason
- relation, connection
1936 November 2, “Atatürk, bir söylevle kamutayı açtılar”, in Ulusal Birlik:Tanışmakla bahtiyar olduğum İngilterenin büyük kralı ile aramızda husule gelen dostluğun, milletlerimizin temayüllerine uyğun olarak, iki hükûmetin samimi münasebatı üzerinde hayırlı tesirlerine şubhe yoktur.- I am delighted to have met the great King of England, and there is no doubt that the friendship we have developed will positively impact the sincere relations between our two governments, in accordance with our nations' customs.
- opportunity
Declension
Declension of münasebet
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
münasebet
|
münasebetler
|
| definite accusative
|
münasebeti
|
münasebetleri
|
| dative
|
münasebete
|
münasebetlere
|
| locative
|
münasebette
|
münasebetlerde
|
| ablative
|
münasebetten
|
münasebetlerden
|
| genitive
|
münasebetin
|
münasebetlerin
|
Possessive forms
| nominative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
münasebetim
|
münasebetlerim
|
| 2nd singular
|
münasebetin
|
münasebetlerin
|
| 3rd singular
|
münasebeti
|
münasebetleri
|
| 1st plural
|
münasebetimiz
|
münasebetlerimiz
|
| 2nd plural
|
münasebetiniz
|
münasebetleriniz
|
| 3rd plural
|
münasebetleri
|
münasebetleri
|
| definite accusative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
münasebetimi
|
münasebetlerimi
|
| 2nd singular
|
münasebetini
|
münasebetlerini
|
| 3rd singular
|
münasebetini
|
münasebetlerini
|
| 1st plural
|
münasebetimizi
|
münasebetlerimizi
|
| 2nd plural
|
münasebetinizi
|
münasebetlerinizi
|
| 3rd plural
|
münasebetlerini
|
münasebetlerini
|
| dative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
münasebetime
|
münasebetlerime
|
| 2nd singular
|
münasebetine
|
münasebetlerine
|
| 3rd singular
|
münasebetine
|
münasebetlerine
|
| 1st plural
|
münasebetimize
|
münasebetlerimize
|
| 2nd plural
|
münasebetinize
|
münasebetlerinize
|
| 3rd plural
|
münasebetlerine
|
münasebetlerine
|
| locative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
münasebetimde
|
münasebetlerimde
|
| 2nd singular
|
münasebetinde
|
münasebetlerinde
|
| 3rd singular
|
münasebetinde
|
münasebetlerinde
|
| 1st plural
|
münasebetimizde
|
münasebetlerimizde
|
| 2nd plural
|
münasebetinizde
|
münasebetlerinizde
|
| 3rd plural
|
münasebetlerinde
|
münasebetlerinde
|
| ablative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
münasebetimden
|
münasebetlerimden
|
| 2nd singular
|
münasebetinden
|
münasebetlerinden
|
| 3rd singular
|
münasebetinden
|
münasebetlerinden
|
| 1st plural
|
münasebetimizden
|
münasebetlerimizden
|
| 2nd plural
|
münasebetinizden
|
münasebetlerinizden
|
| 3rd plural
|
münasebetlerinden
|
münasebetlerinden
|
| genitive
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
münasebetimin
|
münasebetlerimin
|
| 2nd singular
|
münasebetinin
|
münasebetlerinin
|
| 3rd singular
|
münasebetinin
|
münasebetlerinin
|
| 1st plural
|
münasebetimizin
|
münasebetlerimizin
|
| 2nd plural
|
münasebetinizin
|
münasebetlerinizin
|
| 3rd plural
|
münasebetlerinin
|
münasebetlerinin
|
|
Derived terms
- münasebetli
- münasebetsiz (“unreasonable”)
References
- Kélékian, Diran (1911), “مناسبت”, in Dictionnaire turc-français[1] (in French), Constantinople: Mihran, page 1226
- Nişanyan, Sevan (2002–), “münasebet”, in Nişanyan Sözlük
- Redhouse, James W. (1890), “مناسبت”, in A Turkish and English Lexicon[2], Constantinople: A. H. Boyajian, page 1984
- Robert Avery et al., editors (2013), The Redhouse Dictionary Turkish/Ottoman English, 21st edition, Istanbul: Sev Yayıncılık, →ISBN