luathaigh
Irish
Etymology
Verb
luathaigh (present analytic luathaíonn, future analytic luathóidh, verbal noun luathú, past participle luathaithe)
- to quicken, hasten, accelerate
- (music) to quicken
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | luathaím | luathaíonn tú; luathaír† |
luathaíonn sé, sí | luathaímid; luathaíonn muid |
luathaíonn sibh | luathaíonn siad; luathaíd† |
a luathaíonn; a luathaíos | luathaítear |
| past | luathaigh mé; luathaíos | luathaigh tú; luathaís | luathaigh sé, sí | luathaíomar; luathaigh muid | luathaigh sibh; luathaíobhair | luathaigh siad; luathaíodar | a luathaigh | luathaíodh |
| past habitual | luathaínn | luathaíteá | luathaíodh sé, sí | luathaímis; luathaíodh muid | luathaíodh sibh | luathaídís; luathaíodh | a luathaíodh | luathaítí |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | luathóidh mé; luathód; luathóchaidh mé† |
luathóidh tú; luathóir†; luathóchaidh tú† |
luathóidh sé, sí; luathóchaidh sé, sí† |
luathóimid; luathóidh muid; luathóchaimid†; luathóchaidh muid† |
luathóidh sibh; luathóchaidh sibh† |
luathóidh siad; luathóid†; luathóchaidh siad† |
a luathóidh; a luathós; a luathóchaidh†; a luathóchas† | luathófar; luathóchar† |
| conditional | luathóinn; luathóchainn† | luathófá; luathóchthᆠ| luathódh sé, sí; luathóchadh sé, sí† | luathóimis; luathódh muid; luathóchaimis†; luathóchadh muid† | luathódh sibh; luathóchadh sibh† | luathóidís; luathódh siad; luathóchaidís†; luathóchadh siad† | a luathódh; a luathóchadh† | luathófaí; luathóchthaí† |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go luathaí mé; go luathaíod† |
go luathaí tú; go luathaír† |
go luathaí sé, sí | go luathaímid; go luathaí muid |
go luathaí sibh | go luathaí siad; go luathaíd† |
— | go luathaítear |
| past | dá luathaínn | dá luathaíteá | dá luathaíodh sé, sí | dá luathaímis; dá luathaíodh muid |
dá luathaíodh sibh | dá luathaídís; dá luathaíodh siad |
— | dá luathaítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | luathaím | luathaigh | luathaíodh sé, sí | luathaímis | luathaígí; luathaídh† |
luathaídís | — | luathaítear |
| past participle | luathaithe | |||||||
| verbal noun | luathú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form