longinquior
Latin
Adjective
longinquior (comparative, neuter longinquius); third declension
- comparative degree of longinquus
- 106 BCE – 43 BCE, Cicero, Cato Maior de Senectute 12.41:
- Quōcircā nihil esse tam dētestābile tamque pestiferum quam voluptātem, siquidem ea, cum maior esset atque longinquior, omne animī lūmen exstingueret.
- Therefore, nothing is so detestable or so destructive as sensual pleasure, since, if it were to become more intense and prolonged, it would extinguish all the light of the soul.
- Quōcircā nihil esse tam dētestābile tamque pestiferum quam voluptātem, siquidem ea, cum maior esset atque longinquior, omne animī lūmen exstingueret.
- c. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de Bello Gallico VII.17:
- Ex longinquioribus vicis
- from the remoter villages
- Ex longinquioribus vicis
Declension
Third-declension comparative adjective.
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| masc./fem. | neuter | masc./fem. | neuter | ||
| nominative | longinquior | longinquius | longinquiōrēs | longinquiōra | |
| genitive | longinquiōris | longinquiōrum | |||
| dative | longinquiōrī | longinquiōribus | |||
| accusative | longinquiōrem | longinquius | longinquiōrēs longinquiōrīs |
longinquiōra | |
| ablative | longinquiōre longinquiōrī |
longinquiōribus | |||
| vocative | longinquior | longinquius | longinquiōrēs | longinquiōra | |