linctus

English

Etymology

From Latin linctus, from lingō (I lick (up)).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈlɪŋk.təs/

Noun

linctus (plural linctuses)

  1. (medicine) Any syrupy medication; especially a remedy for coughs.
    Synonyms: lambative, lohoch

Latin

Pronunciation

Etymology 1

Perfect passive participle of lingō.

Participle

līnctus (feminine līncta, neuter līnctum); first/second-declension participle

  1. licked
Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative līnctus līncta līnctum līnctī līnctae līncta
genitive līnctī līnctae līnctī līnctōrum līnctārum līnctōrum
dative līnctō līnctae līnctō līnctīs
accusative līnctum līnctam līnctum līnctōs līnctās līncta
ablative līnctō līnctā līnctō līnctīs
vocative līncte līncta līnctum līnctī līnctae līncta
Descendants
  • Aromanian: alimtu

Etymology 2

From lingō +‎ -tus (forming action nouns).

Noun

līnctus m (genitive līnctūs); fourth declension

  1. a licking; the act of licking
Declension

Fourth-declension noun.

singular plural
nominative līnctus līnctūs
genitive līnctūs līnctuum
dative līnctuī līnctibus
accusative līnctum līnctūs
ablative līnctū līnctibus
vocative līnctus līnctūs
Descendants

References

  • linctus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • linctus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.