liczebnikowy

Polish

Etymology

    From liczebnik + -owy.

    Pronunciation

    • IPA(key): /li.t͡ʂɛb.ɲiˈkɔ.vɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔvɘ
    • Syllabification: li‧czeb‧ni‧ko‧wy

    Adjective

    liczebnikowy (not comparable, derived adverb liczebnikowo)(relational)

    1. (grammar) numeral (part of speech)
      deklinacja liczebnikowanumeral declension
      odmiana liczebnikowanumeral inflection
      • 1906, M[ichała]. Arcta słownik ortograficzny języka polskiego[1], 6. edition, Warszawa: M[ichał]. Arct, published 1936, →OCLC, page 373:
        4) w przymiotnikach, składających się z więcej, niż z dwóch części, o ile te części z wyjątkiem ostatniej są pniami rzeczownikowymi, przymiotnikowymi lub liczebnikowymi, np. zielono-biało-czerwony, indo-europejsko-semicki.
        4) in adjectives consisting of more than two parts, as long as those parts except for the last one are nominal, adjectival, or numeral roots; e.g. zielono-biało-czerwony, indo-europejsko-semicki.
      • 1953 [1914–1916], Stanisław Szober, Gramatyka języka polskiego, 3. edition, Warszawa: Nasza Księgarnia, →OCLC, page 232:
        Podstawą współczesnej deklinacji liczebnikowej stały się formy liczebnika dwa.
        Forms of the numeral dwa [“two”] became the base of the contemporary numeral declension.

    Declension

    Derived terms

    nouns
    • liczebnikowość
    adjectives
    verbs

    Further reading