lictus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of linquō.
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [ˈlɪk.tʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ˈlik.tus]
Participle
lictus (feminine licta, neuter lictum); first/second-declension participle
- which has been quit
Declension
First/second-declension participle.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | lictus | licta | lictum | lictī | lictae | licta | |
| genitive | lictī | lictae | lictī | lictōrum | lictārum | lictōrum | |
| dative | lictō | lictae | lictō | lictīs | |||
| accusative | lictum | lictam | lictum | lictōs | lictās | licta | |
| ablative | lictō | lictā | lictō | lictīs | |||
| vocative | licte | licta | lictum | lictī | lictae | licta | |