licturus
Latin
Etymology
Future active participle of linquō.
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [lɪkˈtuː.rʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [likˈtuː.rus]
Participle
lictūrus (feminine lictūra, neuter lictūrum); first/second-declension participle
- about to quit
Declension
First/second-declension participle.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | lictūrus | lictūra | lictūrum | lictūrī | lictūrae | lictūra | |
| genitive | lictūrī | lictūrae | lictūrī | lictūrōrum | lictūrārum | lictūrōrum | |
| dative | lictūrō | lictūrae | lictūrō | lictūrīs | |||
| accusative | lictūrum | lictūram | lictūrum | lictūrōs | lictūrās | lictūra | |
| ablative | lictūrō | lictūrā | lictūrō | lictūrīs | |||
| vocative | lictūre | lictūra | lictūrum | lictūrī | lictūrae | lictūra | |