leunen
Basque
Etymology 1
Adjective
leunen
- superlative degree of leun
Declension
| indefinite | singular | plural | proximal plural | ||
|---|---|---|---|---|---|
| absolutive | leunen | leunena | leunenak | leunenok | |
| ergative | leunenek | leunenak | leunenek | leunenok | |
| dative | leuneni | leunenari | leunenei | leunenoi | |
| genitive | leunenen | leunenaren | leunenen | leunenon | |
| comitative | leunenekin | leunenarekin | leunenekin | leunenokin | |
| causative | leunenengatik | leunenarengatik | leunenengatik | leunenongatik | |
| benefactive | leunenentzat | leunenarentzat | leunenentzat | leunenontzat | |
| instrumental | leunenez | leunenaz | leunenez | leunenotaz | |
| innesive | anim. | leunenengan | leunenarengan | leunenengan | leunenongan |
| inan. | leunenetan | leunenean | leunenetan | leunenotan | |
| locative | anim. | — | — | — | — |
| inan. | leunenetako | leuneneko | leunenetako | leunenotako | |
| allative | anim. | leunenengana | leunenarengana | leunenengana | leunenongana |
| inan. | leunenetara | leunenera | leunenetara | leunenotara | |
| terminative | anim. | leunenenganaino | leunenarenganaino | leunenenganaino | leunenonganaino |
| inan. | leunenetaraino | leuneneraino | leunenetaraino | leunenotaraino | |
| directive | anim. | leunenenganantz | leunenarenganantz | leunenenganantz | leunenonganantz |
| inan. | leunenetarantz | leunenerantz | leunenetarantz | leunenotarantz | |
| destinative | anim. | leunenenganako | leunenarenganako | leunenenganako | leunenonganako |
| inan. | leunenetarako | leunenerako | leunenetarako | leunenotarako | |
| ablative | anim. | leunenengandik | leunenarengandik | leunenengandik | leunenongandik |
| inan. | leunenetatik | leunenetik | leunenetatik | leunenotatik | |
| partitive | leunenik | — | — | — | |
| prolative | leunentzat | — | — | — | |
Adverb
leunen
- superlative degree of leun
Etymology 2
Adjective
leunen
Dutch
Etymology
The verb is the result of the merger of two middle dutch verbs that meant to 'lean':
- From Middle Dutch lēnen, from Old Dutch *linon, from Proto-West Germanic *hlinēn, from Proto-Germanic *hlināną.
- From Middle Dutch lênen - leinen, from Old Dutch lēnen - *leinen, from Proto-West Germanic *hlainijan, from Proto-Germanic *hlainijaną.
To avoid homonymy with the verb lenen (“to loan”), the word adopted a dialectal 'eu' (øː) vowel.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈløː.nə(n)/
Audio: (file) - Hyphenation: leu‧nen
- Rhymes: -øːnən
- Homophone: Leunen
Verb
leunen
- to lean
Conjugation
| Conjugation of leunen (weak) | ||||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | leunen | |||
| past singular | leunde | |||
| past participle | geleund | |||
| infinitive | leunen | |||
| gerund | leunen n | |||
| present tense | past tense | |||
| 1st person singular | leun | leunde | ||
| 2nd person sing. (jij) | leunt, leun2 | leunde | ||
| 2nd person sing. (u) | leunt | leunde | ||
| 2nd person sing. (gij) | leunt | leunde | ||
| 3rd person singular | leunt | leunde | ||
| plural | leunen | leunden | ||
| subjunctive sing.1 | leune | leunde | ||
| subjunctive plur.1 | leunen | leunden | ||
| imperative sing. | leun | |||
| imperative plur.1 | leunt | |||
| participles | leunend | geleund | ||
| 1) Archaic. 2) In case of inversion. | ||||