legar

See also: legär

Basque

Etymology

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

Pronunciation

  • IPA(key): /leɡar/ [le.ɣ̞ar]
  • Rhymes: -eɡar, -ar
  • Hyphenation: le‧gar

Noun

legar inan

  1. gravel

Declension

Declension of legar (inan C-stem)
indefinite singular plural proximal plural
absolutive legar legarra legarrak legarrok
ergative legarrek legarrak legarrek legarrok
dative legarri legarrari legarrei legarroi
genitive legarren legarraren legarren legarron
comitative legarrekin legarrarekin legarrekin legarrokin
causative legarrengatik legarrarengatik legarrengatik legarrongatik
benefactive legarrentzat legarrarentzat legarrentzat legarrontzat
instrumental legarrez legarraz legarrez legarrotaz
innesive legarretan legarrean legarretan legarrotan
locative legarretako legarreko legarretako legarrotako
allative legarretara legarrera legarretara legarrotara
terminative legarretaraino legarreraino legarretaraino legarrotaraino
directive legarretarantz legarrerantz legarretarantz legarrotarantz
destinative legarretarako legarrerako legarretarako legarrotarako
ablative legarretatik legarretik legarretatik legarrotatik
partitive legarrik
prolative legartzat

Derived terms

Further reading

  • legar”, in Euskaltzaindiaren Hiztegia [Dictionary of the Basque Academy] (in Basque), Euskaltzaindia [Royal Academy of the Basque Language]
  • legar”, in Orotariko Euskal Hiztegia [General Basque Dictionary], Euskaltzaindia, 1987–2005

Latin

Pronunciation

Verb

legar

  1. inflection of legō:
    1. first-person singular future passive indicative
    2. first-person singular present passive subjunctive

Norwegian Nynorsk

Noun

legar m

  1. indefinite plural of lege

Old Galician-Portuguese

Etymology

Inherited from Latin ligāre.

Verb

legar

  1. to tie, bind

Conjugation

References

Old Irish

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈl̠ʲe.ɣəɾ/
    • (Blasse) [ˈl̠ʲe.ɣaɾ]
    • (Griffith) [ˈl̠ʲe.ɣəɾ]

Verb

legar

  1. passive singular imperative of legaid

Mutation

Mutation of legar
radical lenition nasalization
legar
also llegar in h-prothesis environments
legar
pronounced with /lʲ-/
legar
also llegar

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in Old Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Old Spanish

Etymology

From Latin ligāre.

Pronunciation

  • IPA(key): /leˈɡaɾ/

Verb

legar

  1. to tie, bind (e.g. with rope)
    • c. 1260, Gonzalo de Berceo, Milagros de Nuestra Señora:
      legáronli las manos con un fuerte dogal.
      They tied his hands together with a strong noose.
  2. to make impotent for procreation through the use of a spell or hex[1]
  • enlegar
  • legador
  • legadura

Descendants

  • Spanish: legar (regional, rare)

References

  1. ^ Coromines, Joan; Pascual, José Antonio (1983–1991), “legar”, in Diccionario crítico etimológico castellano e hispánico [Critical Castilian and Hispanic etymological dictionary]‎[1] (in Spanish), Madrid: Gredos

Polish

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈlɛ.ɡar/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ɛɡar
  • Syllabification: le‧gar

Noun

legar m inan

  1. joist

Declension

Further reading

  • legar in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • legar in Polish dictionaries at PWN

Portuguese

Etymology

Borrowed from Latin legāre.

Pronunciation

 
 
  • (Portugal) IPA(key): /lɨˈɡaɾ/ [lɨˈɣaɾ]
    • (Southern Portugal) IPA(key): /lɨˈɡa.ɾi/ [lɨˈɣa.ɾi]

  • Hyphenation: le‧gar

Verb

legar (first-person singular present lego, first-person singular preterite leguei, past participle legado)

  1. (transitive) to bequeath, leave, will (make a bequest)
  2. (transitive) to legate

Conjugation

Further reading

Romanian

Etymology

Unknown.

Noun

legar n (plural legare)

  1. ruler (instrument)

Declension

singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative-accusative legar legarul legare legarele
genitive-dative legar legarului legare legarelor
vocative legarule legarelor

References

  • legar in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN

Spanish

Pronunciation

  • IPA(key): /leˈɡaɾ/ [leˈɣ̞aɾ]
  • Audio (Colombia):(file)
  • Rhymes: -aɾ
  • Syllabification: le‧gar

Etymology 1

Borrowed from Latin lēgāre.

Verb

legar (first-person singular present lego, first-person singular preterite legué, past participle legado)

  1. (transitive) to hand down
Conjugation

Etymology 2

Inherited from Old Spanish legar, inherited from Latin ligāre. Compare the doublets ligar and liar.

Verb

legar (first-person singular present lego, first-person singular preterite legué, past participle legado)

  1. (transitive, rare) to join, bring together, unite[1]
    Synonyms: juntar, congregar, reunir
  2. (transitive, rare, regional) to tie or bind (especially in the context of tying sheep for shearing[2])
    Synonym: atar
Conjugation

References

  1. ^ N4NTDsX”, in Diccionario de la lengua española [Dictionary of the Spanish Language] (in Spanish), online version 23.8.1, Royal Spanish Academy [Spanish: Real Academia Española], 15 December 2025
  2. ^ Coromines, Joan; Pascual, José Antonio (1983–1991), “legar”, in Diccionario crítico etimológico castellano e hispánico [Critical Castilian and Hispanic etymological dictionary]‎[2] (in Spanish), Madrid: Gredos

Further reading