latratrix
Latin
Etymology
From lātrō, lātrātum (“to bark”, verb) + -trīx f (“-ess”, agentive suffix).
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [ɫaːˈtraː.triːks]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [laˈtraː.triks]
Noun
lātrātrīx f (genitive lātrātrīcis, masculine lātrātor); third declension
Declension
Third-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | lātrātrīx | lātrātrīcēs |
| genitive | lātrātrīcis | lātrātrīcum |
| dative | lātrātrīcī | lātrātrīcibus |
| accusative | lātrātrīcem | lātrātrīcēs |
| ablative | lātrātrīce | lātrātrīcibus |
| vocative | lātrātrīx | lātrātrīcēs |