lannaigh

Irish

Etymology 1

From lann (“scale”, noun) +‎ -igh (verbal suffix).

Verb

lannaigh (present analytic lannaíonn, future analytic lannóidh, verbal noun lannú, past participle lannaithe)

(transitive) to laminate, scale

Conjugation

Conjugation of *lannaigh* (second conjugation)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	lannaím	lannaíonn tú; lannaír^†	lannaíonn sé, sí	lannaímid; lannaíonn muid	lannaíonn sibh	lannaíonn siad; lannaíd^†	a lannaíonn; a lannaíos	lannaítear
past	lannaigh mé; lannaíos	lannaigh tú; lannaís	lannaigh sé, sí	lannaíomar; lannaigh muid	lannaigh sibh; lannaíobhair	lannaigh siad; lannaíodar	a lannaigh	lannaíodh
past habitual	lannaínn	lannaíteá	lannaíodh sé, sí	lannaímis; lannaíodh muid	lannaíodh sibh	lannaídís; lannaíodh	a lannaíodh	lannaítí

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	lannóidh mé; lannód; lannóchaidh mé^†	lannóidh tú; lannóir^†; lannóchaidh tú^†	lannóidh sé, sí; lannóchaidh sé, sí^†	lannóimid; lannóidh muid; lannóchaimid^†; lannóchaidh muid^†	lannóidh sibh; lannóchaidh sibh^†	lannóidh siad; lannóid^†; lannóchaidh siad^†	a lannóidh; a lannós; a lannóchaidh^†; a lannóchas^†	lannófar; lannóchar^†
conditional	lannóinn; lannóchainn^†	lannófá; lannóchthá^†	lannódh sé, sí; lannóchadh sé, sí^†	lannóimis; lannódh muid; lannóchaimis^†; lannóchadh muid^†	lannódh sibh; lannóchadh sibh^†	lannóidís; lannódh siad; lannóchaidís^†; lannóchadh siad^†	a lannódh; a lannóchadh^†	lannófaí; lannóchthaí^†

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go lannaí mé; go lannaíod^†	go lannaí tú; go lannaír^†	go lannaí sé, sí	go lannaímid; go lannaí muid	go lannaí sibh	go lannaí siad; go lannaíd^†	—	go lannaítear
past	dá lannaínn	dá lannaíteá	dá lannaíodh sé, sí	dá lannaímis; dá lannaíodh muid	dá lannaíodh sibh	dá lannaídís; dá lannaíodh siad	—	dá lannaítí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	lannaím	lannaigh	lannaíodh sé, sí	lannaímis	lannaígí; lannaídh^†	lannaídís	—	lannaítear

past participle	lannaithe

verbal noun	lannú

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Etymology 2

Noun

lannaigh

inflection of lannach (“operculum, lid; mullet”):
1. vocative/genitive singular
2. nominative/dative plural

Etymology 3

Adjective

lannaigh

vocative/genitive singular masculine of lannach (“laminar, laminate, laminated; bladed; armed with edged weapons; dexterous”)
(archaic) dative singular feminine of lannach

References

Ó Dónaill, Niall (1977), “lannaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN