landfruma

Old English

Etymology

From land +‎ fruma.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈlɑndˌfru.mɑ/

Noun

landfruma m (nominative plural landfruman)

  1. (poetic) ruler of the land, king
    Synonym: cyning

Declension

Weak:

singular plural
nominative landfruma landfruman
accusative landfruman landfruman
genitive landfruman landfrumena
dative landfruman landfrumum