landadl
Old English
Etymology
From land (“land”) + ādl (“disease”)
Pronunciation
- IPA(key): /ˈlɑndˌɑːdl/
Noun
landādl m
Declension
Strong ō-stem:
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | landādl | landādla, landādle |
| accusative | landādle | landādla, landādle |
| genitive | landādle | landādla |
| dative | landādle | landādlum |
References
- Joseph Bosworth; T. Northcote Toller (1898), “land-ádl”, in An Anglo-Saxon Dictionary, second edition, Oxford: Oxford University Press.