léig
See also: leig
Irish
Verb
léig (present analytic léigeann, future analytic léigfidh, verbal noun léigean, past participle léigthe)
- archaic form of lig
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | léigim | léigeann tú; léigir† |
léigeann sé, sí | léigimid; léigeann muid | léigeann sibh | léigeann siad; léigid† |
a léigeann; a léigeas | léigtear |
| past | léig mé; léigeas | léig tú; léigis | léig sé, sí | léigeamar; léig muid | léig sibh; léigeabhair | léig siad; léigeadar | a léig | léigeadh |
| past habitual | léiginn | léigteá | léigeadh sé, sí | léigimis; léigeadh muid | léigeadh sibh | léigidís; léigeadh siad | a léigeadh | léigtí |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | léigfidh mé; léigfead |
léigfidh tú; léigfir† |
léigfidh sé, sí | léigfimid; léigfidh muid |
léigfidh sibh | léigfidh siad; léigfid† |
a léigfidh; a léigfeas | léigfear |
| conditional | léigfinn | léigfeá | léigfeadh sé, sí | léigfimis; léigfeadh muid | léigfeadh sibh | léigfidís; léigfeadh siad | a léigfeadh | léigfí |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go léige mé; go léigead† |
go léige tú; go léigir† |
go léige sé, sí | go léigimid; go léige muid |
go léige sibh | go léige siad; go léigid† |
— | go léigtear |
| past | dá léiginn | dá léigteá | dá léigeadh sé, sí | dá léigimis; dá léigeadh muid |
dá léigeadh sibh | dá léigidís; dá léigeadh siad |
— | dá léigtí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | léigim | léig | léigeadh sé, sí | léigimis | léigigí; léigidh† |
léigidís | — | léigtear |
| past participle | léigthe | |||||||
| verbal noun | léigean | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form