kvæinn

Norwegian Nynorsk

Etymology

Palatalized form of kvern, first attested in Christen Jenssøn’s dictionary (1646) and in Nordlands Trompet spelled as Qvæin, Qvæinna, Queinna etc.

Noun

kvæinn f

  1. (dialectal, Trøndelag, Nordnorsk, Eastern Norway, Sunnfjord) pronunciation spelling of kvern (mill)