krijumčar
Serbo-Croatian
Etymology
First attested in the 19th century.
Pronunciation
- IPA(key): /krǐjumt͡ʃaːr/
- Hyphenation: kri‧jum‧čar
Noun
krìjumčār m anim (Cyrillic spelling крѝјумча̄р)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | krijumčar | krijumčari |
| genitive | krijumčara | krijumčara |
| dative | krijumčaru | krijumčarima |
| accusative | krijumčara | krijumčare |
| vocative | krijumčaru | krijumčari |
| locative | krijumčaru | krijumčarima |
| instrumental | krijumčarom | krijumčarima |
Further reading
- “krijumčar”, in Hrvatski jezični portal [Croatian language portal] (in Serbo-Croatian), 2006–2026