kraj

See also: kráj

Czech

Etymology

Inherited from Old Czech kraj, from Proto-Slavic *krajь. By surface analysis, deverbal from krájet.

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈkraj]
  • Audio:(file)

Noun

kraj m inan

  1. edge, periphery, outskirts
  2. region

Declension

Derived terms

Further reading

Lower Sorbian

Etymology

Probably borrowed from Upper Sorbian kraj, from Proto-Slavic *krajь. Doublet of kšaj, which was inherited.

Noun

kraj m inan

  1. region, land
    Synonym: kšaj

Declension

Further reading

  • Muka, Arnošt (1921, 1928), “kraj”, in Słownik dolnoserbskeje rěcy a jeje narěcow (in German), St. Petersburg, Prague: ОРЯС РАН, ČAVU; Reprinted Bautzen: Domowina-Verlag, 2008
  • Starosta, Manfred (1999), “kraj”, in Dolnoserbsko-nimski słownik / Niedersorbisch-deutsches Wörterbuch (in German), Bautzen: Domowina-Verlag
  • Lower Sorbian vocabulary. In: Haspelmath, M. & Tadmor, U. (eds.) World Loanword Database. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology.

Old Czech

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *kràjь. By surface analysis, deverbal from krájěti.

    Pronunciation

    • IPA(key): (13th CE) /ˈkraj/
    • IPA(key): (15th CE) /ˈkraj/

    Noun

    kraj m inan

    1. edge, boundary, end (boundary line of a surface)
    2. (chiefly in the plural) borderland
    3. landscape, area, territory, country

    Declension

    Derived terms

    Descendants

    • Czech: kraj

    References

    Old Polish

    Etymology

      Inherited from Proto-Slavic *kràjь. First attested in the 14th century.

      Pronunciation

      • IPA(key): (10th–15th CE) /kraːj/
      • IPA(key): (15th CE) /krɒj/

      Noun

      kraj m inan

      1. (attested in Lesser Poland) border (edge of a territory)
      2. (attested in Lesser Poland) edge, boundary, end (boundary line of a surface)
        • 1939 [end of the 14th century], Ryszard Ganszyniec, Witold Taszycki, Stefan Kubica, Ludwik Bernacki, editors, Psałterz florjański łacińsko-polsko-niemiecki [Sankt Florian Psalter]‎scan transliteration, transcription, numbers 132, 3, Krakow: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, z zasiłkiem Sejmu Śląskiego [The Ossoliński National Institute: with the benefit of the Silesian Parliament]:
          Yasz stanpa w kray odzena gego (quod descendit in oram vestimenti eius)
          [Jaż zstąpa w kraj odzienia jego (quod descendit in oram vestimenti eius)]
        • 1880-1894 [Fifteenth century], Sprawozdania Komisji Językowej Akademii Umiejętności[2], volume V, page 266:
          Ab oriente, hoc est ab illa plaga mundi, od onego krayv szwyatha, ubi sol oritur
          [Ab oriente, hoc est ab illa plaga mundi, od onego kraju świata, ubi sol oritur]

      Derived terms

      adjective

      Descendants

      References

      • Boryś, Wiesław (2005), “kraj”, in Słownik etymologiczny języka polskiego (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Literackie, →ISBN
      • Bańkowski, Andrzej (2000), “kraj”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
      • Sławski, Franciszek (1958-1965), “kraj”, in Jan Safarewicz, Andrzej Siudut, editors, Słownik etymologiczny języka polskiego [Etymological dictionary of the Polish language] (in Polish), Kraków: Towarzystwo Miłośników Języka Polskiego
      • B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “kraj”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN

      Polish

      Pronunciation

       
      • IPA(key): /ˈkraj/
      • Audio 1:(file)
      • Audio 2:(file)
      • Rhymes: -aj
      • Syllabification: kraj

      Etymology 1

        Inherited from Old Polish kraj.

        Noun

        kraj m inan (related adjective krajowy)

        1. country (territory of a nation)
          Synonyms: kraina, państwo
        2. (government) krai (administrative division of some countries)
        3. (chiefly dated or archaic or dialectal, Lasovia, Łowicz) edge, boundary, end (boundary line of a surface)
          Synonym: skraj
        Declension

        Trivia

        According to Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej (1990), kraj is one of the most used words in Polish, appearing 107 times in scientific texts, 193 times in news, 205 times in essays, 37 times in fiction, and 19 times in plays, each out of a corpus of 100,000 words, totaling 561 times, making it the 83rd most common word in a corpus of 500,000 words.[1]

        Etymology 2

        See the etymology of the corresponding lemma form.

        Verb

        kraj

        1. second-person singular imperative of krajać

        References

        1. ^ Ida Kurcz (1990), “kraj”, in Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej [Frequency dictionary of the Polish language]‎[1] (in Polish), volume 1, Kraków; Warszawa: Polska Akademia Nauk. Instytut Języka Polskiego, page 199

        Further reading

        • kraj in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
        • kraj in Polish dictionaries at PWN
        • Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “kraj”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
        • KRAJ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 6 September 2010
        • Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “kraj”, in Słownik języka polskiego
        • Aleksander Zdanowicz (1861), “kraj”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
        • J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1902), “kraj”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 2, Warsaw, page 522
        • Oskar Kolberg (1865), “kraj”, in Lud. Jego zwyczaje, sposób życia, mowa, podania, przysłowia, obrzędy, gusła, zabawy, pieśni, muzyka i tańce. Serya II. Sandomierskie (in Polish), page 262
        • Marzena Kozanecka-Zwierz, Magdalena Bartosiewicz, Renata Marciniak-Firadza, editors (2014), “kraj”, in Gwara – Księżaków "język ojczysty" Dziedzictwo regionu łowickiego (in Polish), Łowicz: Muzeum w Łowiczu, →ISBN, page 36

        Serbo-Croatian

        Etymology 1

        Inherited from Proto-Slavic *krajь, possibly from Proto-Indo-European *kroh₁(y)-.

        Pronunciation

        • IPA(key): /krâːj/
        • Rhymes: -âːj

        Noun

        krȃj m inan (Cyrillic spelling кра̑ј)

        1. end, ending
        2. rim, edge, verge
        3. region, area
        4. landscape, scenery
        5. (archaic) land, shore
        Declension
        Declension of kraj
        singular plural
        nominative krȃj krȁjevi / kràjevi
        genitive krȁja krȁjēvā / krajévā / kràjēvā
        dative krȁju krȁjevima / krajèvima / kràjevima
        accusative kraj krȁjeve / kràjeve
        vocative krȁju krȁjevi / kràjevi
        locative krȁju / kràju krȁjevima / krajèvima / kràjevima
        instrumental krȁjem krȁjevima / krajèvima / kràjevima

        Further reading

        • kraj”, in Hrvatski jezični portal [Croatian language portal] (in Serbo-Croatian), 2006–2026

        Etymology 2

        Inherited from Proto-Slavic *krajь.

        Pronunciation

        • IPA(key): /krâj/

        Preposition

        krȁj (Cyrillic spelling кра̏ј) [with genitive]

        1. near, next to, beside (= pȍred, pȍkraj, )
          Dođi, s(j)edni kraj mene.Come, sit next to me.
        2. past, by (= pȍred, pȍkraj)
          Metak je proletio točno kraj mene.The bullet flew right by me.
        3. (proscribed) in spite of, despite (= ȕprkos/ȕsprkos, pȍred)
          I kraj svega toga, preživio sam.And despite all of it, I survived.

        Further reading

        • kraj”, in Hrvatski jezični portal [Croatian language portal] (in Serbo-Croatian), 2006–2026

        Silesian

        Etymology

          Inherited from Old Polish kraj.

          Pronunciation

          • IPA(key): /ˈkraj/
          • Audio:(file)
          • Rhymes: -aj
          • Syllabification: kraj

          Noun

          kraj m inan

          1. country (territory of a nation)
            Synonyms: regiōn, krajina, państwo
          2. edge, boundary, end (boundary line of a surface)
          3. (government) krai (administrative division of some countries)
            Synonyms: rant, brzyg
            Antonym: postrzodek

          Further reading

          Slovak

          Etymology

          Inherited from Proto-Slavic *krajь.

          Pronunciation

          • IPA(key): /kraj/, [ˈkraɪ̯]
          • Rhymes: -aj

          Noun

          kraj m inan (relational adjective krajový or krajský, diminutive krajíček)

          1. edge
          2. end
          3. region

          Declension

          Declension of kraj
          (pattern stroj)
          singularplural
          nominativekrajkraje
          genitivekrajakrajov
          dativekrajukrajom
          accusativekrajkraje
          locativekrajikrajoch
          instrumentalkrajomkrajmi

          Further reading

          • kraj”, in Slovníkový portál Jazykovedného ústavu Ľ. Štúra SAV [Dictionary portal of the Ľ. Štúr Institute of Linguistics, Slovak Academy of Science] (in Slovak), https://slovnik.juls.savba.sk, 2003–2026

          Slovene

          Etymology

          Inherited from Proto-Slavic *krajь. First attested in the 16th century.

          Pronunciation

          • IPA(key): /kráj/

          Noun

          krȁj m inan

          1. place (location, position)
          2. town, village or place
            Iz katerega kraja si ravnokar prišel?What place have you just come from?
          3. end or beginning

          Declension

          The diacritics used in this section of the entry are non-tonal. If you are a native tonal speaker, please help by adding the tonal marks.
          Masculine inan., soft o-stem
          nom. sing. kràj
          gen. sing. krája
          singular dual plural
          nominative
          (imenovȃlnik)
          kràj krája kráji
          genitive
          (rodȋlnik)
          krája krájev krájev
          dative
          (dajȃlnik)
          kráju krájema krájem
          accusative
          (tožȋlnik)
          kràj krája kráje
          locative
          (mẹ̑stnik)
          kráju krájih krájih
          instrumental
          (orọ̑dnik)
          krájem krájema kráji

          Further reading

          • kraj”, in Slovarji Inštituta za slovenski jezik Frana Ramovša ZRC SAZU (in Slovene), 2014–2026

          Upper Sorbian

          Etymology

          Inherited from Proto-Slavic *krajь.

          Noun

          kraj m inan

          1. country, land

          Descendants

          • Lower Sorbian: kraj

          Further reading

          • kraj”, in Mudra corpus [Upper Sorbian–Czech dictionary] (in Czech), 2024–2026
          • kraj” in Soblex