królobójczy

Polish

Etymology

From królobójca +‎ -y.

Pronunciation

  • IPA(key): /kru.lɔˈbuj.t͡ʂɘ/
  • Rhymes: -ujt͡ʂɘ
  • Syllabification: kró‧lo‧bój‧czy

Adjective

królobójczy (not comparable, no derived adverb)

  1. (relational) regicide, regicidal

Declension

Declension of królobójczy (hard)
singular plural
masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
nominative/vocative królobójczy królobójcza królobójcze królobójczy królobójcze
genitive królobójczego królobójczej królobójczego królobójczych
dative królobójczemu królobójczej królobójczemu królobójczym
accusative królobójczego królobójczy królobójczą królobójcze królobójczych królobójcze
instrumental królobójczym królobójczą królobójczym królobójczymi
locative królobójczym królobójczej królobójczym królobójczych

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.