korsångare
Swedish
Etymology
From kor (“choir (archaic or high register (in compounds))”) + sångare (“singer”).
Noun
korsångare c (feminine: korsångerska)
Declension
| nominative | genitive | ||
|---|---|---|---|
| singular | indefinite | korsångare | korsångares |
| definite | korsångaren | korsångarens | |
| plural | indefinite | korsångare | korsångares |
| definite | korsångarna | korsångarnas |
See also
- körsångare (“choir singer”)
References
- korsångare in Svenska Akademiens ordbok (SAOB)
- korsångare in Nordisk familjebok (2nd ed., 1911)