konungarike
Swedish
Etymology
From Old Swedish konunga rike, from Old Norse konungríki, from Proto-Germanic *kuningarīkiją, equivalent to konung + -a- + rike. Cognate with Danish kongerige, Norwegian kongerike, Icelandic konungsríki, Dutch koninkrijk, German Königreich.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈkoːˌnɵŋariːkɛ/
Noun
konungarike n
- (formal) alternative form of kungarike (“kingdom”)
Declension
| nominative | genitive | ||
|---|---|---|---|
| singular | indefinite | konungarike | konungarikes |
| definite | konungariket | konungarikets | |
| plural | indefinite | konungariken | konungarikens |
| definite | konungarikena | konungarikenas |
See also
References
- konungarike in Svenska Akademiens ordböcker
- konunga rike in Knut Fredrik Söderwall, Ordbok öfver svenska medeltids-språket, del 1: A-L