konkrét

See also: konkret

Hungarian

Etymology

From German konkret, from Latin concrētus (concrete), past participle of concrescere (to grow together), from con- (together) + crescere (to grow).

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈkoŋkreːt]
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -eːt
  • Hyphenation: konk‧rét

Adjective

konkrét (comparative konkrétabb or konkrétebb, superlative legkonkrétabb or legkonkrétebb)

  1. concrete, particular, specific, perceivable, real

Declension

Inflection (stem in -a-, back harmony)
singular plural
nominative konkrét konkrétak
accusative konkrétat konkrétakat
dative konkrétnak konkrétaknak
instrumental konkréttal konkrétakkal
causal-final konkrétért konkrétakért
translative konkréttá konkrétakká
terminative konkrétig konkrétakig
essive-formal konkrétként konkrétakként
essive-modal
inessive konkrétban konkrétakban
superessive konkréton konkrétakon
adessive konkrétnál konkrétaknál
illative konkrétba konkrétakba
sublative konkrétra konkrétakra
allative konkréthoz konkrétakhoz
elative konkrétból konkrétakból
delative konkrétról konkrétakról
ablative konkréttól konkrétaktól
non-attributive
possessive – singular
konkrété konkrétaké
non-attributive
possessive – plural
konkrétéi konkrétakéi

or

Inflection (stem in -o-, back harmony)
singular plural
nominative konkrét konkrétok
accusative konkrétot konkrétokat
dative konkrétnak konkrétoknak
instrumental konkréttal konkrétokkal
causal-final konkrétért konkrétokért
translative konkréttá konkrétokká
terminative konkrétig konkrétokig
essive-formal konkrétként konkrétokként
essive-modal
inessive konkrétban konkrétokban
superessive konkréton konkrétokon
adessive konkrétnál konkrétoknál
illative konkrétba konkrétokba
sublative konkrétra konkrétokra
allative konkréthoz konkrétokhoz
elative konkrétból konkrétokból
delative konkrétról konkrétokról
ablative konkréttól konkrétoktól
non-attributive
possessive – singular
konkrété konkrétoké
non-attributive
possessive – plural
konkrétéi konkrétokéi

or

Inflection (stem in -e-, front unrounded harmony)
singular plural
nominative konkrét konkrétek
accusative konkrétet konkréteket
dative konkrétnek konkréteknek
instrumental konkréttel konkrétekkel
causal-final konkrétért konkrétekért
translative konkrétté konkrétekké
terminative konkrétig konkrétekig
essive-formal konkrétként konkrétekként
essive-modal
inessive konkrétben konkrétekben
superessive konkréten konkréteken
adessive konkrétnél konkréteknél
illative konkrétbe konkrétekbe
sublative konkrétre konkrétekre
allative konkréthez konkrétekhez
elative konkrétből konkrétekből
delative konkrétről konkrétekről
ablative konkréttől konkrétektől
non-attributive
possessive – singular
konkrété konkréteké
non-attributive
possessive – plural
konkrétéi konkrétekéi

Derived terms

Further reading

  • konkrét in Géza Bárczi, László Országh, et al., editors, A magyar nyelv értelmező szótára [The Explanatory Dictionary of the Hungarian Language] (ÉrtSz.), Budapest: Akadémiai Kiadó, 1959–1962. Fifth ed., 1992: →ISBN.