konieczność

Polish

Etymology

    From konieczny + -ość. First attested in 1718.[1] Compare Czech konečnost. Kashubian kòniecznosc, Russian коне́чность (konéčnostʹ), and Silesian kōnieczność.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /kɔˈɲɛt͡ʂ.nɔɕt͡ɕ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛt͡ʂnɔɕt͡ɕ
    • Syllabification: ko‧niecz‧ność

    Noun

    konieczność f

    1. necessity (quality or state of being necessary, unavoidable, or absolutely requisite; something necessary)
    2. (philosophy) necessity (something which makes an act or an event unavoidable; an irresistible force; overruling power)

    Declension

    Derived terms

    nouns
    • stan wyższej konieczności

    Trivia

    According to Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej (1990), konieczność is one of the most used words in Polish, appearing 24 times in scientific texts, 2 times in news, 27 times in essays, 4 times in fiction, and 5 times in plays, each out of a corpus of 100,000 words, totaling 62 times, making it the 671st most common word in a corpus of 500,000 words.[2]

    References

    1. ^ Franciszek Kowalicki (1718), Post stary polski dziewiec niedzielny od S. Woyciecha naboznie zaczety (etc.) (Das alte polnische, neunwöchige Fasten.) pol[1] (in Polish), w Drukarni Kol. Soc. Jesu, page 31
    2. ^ Ida Kurcz (1990), “konieczność”, in Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej [Frequency dictionary of the Polish language]‎[2] (in Polish), volume 1, Kraków; Warszawa: Polska Akademia Nauk. Instytut Języka Polskiego, page 190

    Further reading