koloryzator

Polish

Etymology

    From koloryzować + -ator.[1] First attested in 1847.[2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /kɔ.lɔ.rɘˈza.tɔr/
    • Rhymes: -atɔr
    • Syllabification: ko‧lo‧ry‧za‧tor

    Noun

    koloryzator m pers

    1. yarn-spinner (person who tells untrue, made-up things to impress others)
      Synonyms: bajczarz, bajerant, blagier
    2. dyer (person who dyes hair especially professionally)
    3. colorizer (person who adds color to old photos)

    Declension

    Noun

    koloryzator m inan

    1. colorizer; dye (substance intended to give color to specific objects) [with do (+ genitive) ‘for what’]

    Declension

    References

    1. ^ Halina Zgółkowa, editor (1994–2005), “koloryzator”, in Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, volumes 1–50, Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, →ISBN
    2. ^ Stanisław Ropelewski (1847), Słownik polsko-francuzki = Dictionnaire polonais-français (in Polish), volume 1, A-M, page 763

    Further reading