kolbowaty
Polish
Etymology
Etymology tree
From kolba + -owaty.[1] First attested in 1846.[2]
Pronunciation
- IPA(key): /kɔl.bɔˈva.tɘ/
Audio: (file) - Rhymes: -atɘ
- Syllabification: kol‧bo‧wa‧ty
Adjective
kolbowaty (not comparable, no derived adverb)
- (botany) spadiceous (having the shape of a spadix)
- (botany, of inflorescence) spadiceous (forming a spadix)
Conjugation
Declension of kolbowaty (hard)
| singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine animate | masculine inanimate | feminine | neuter | virile (= masculine personal) | non-virile | |
| nominative/ |
kolbowaty | kolbowata | kolbowate | kolbowaci | kolbowate | |
| genitive | kolbowatego | kolbowatej | kolbowatego | kolbowatych | ||
| dative | kolbowatemu | kolbowatej | kolbowatemu | kolbowatym | ||
| accusative | kolbowatego | kolbowaty | kolbowatą | kolbowate | kolbowatych | kolbowate |
| instrumental | kolbowatym | kolbowatą | kolbowatym | kolbowatymi | ||
| locative | kolbowatym | kolbowatej | kolbowatym | kolbowatych | ||
References
- ^ Halina Zgółkowa, editor (1994–2005), “kolbowaty”, in Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, volumes 1–50, Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, →ISBN
- ^ Felix Rendschmidt (1846), Książka do czytania dla klasy wyższej w szkołach katolickich miejskich i wiejskich (in Polish), page 406