Finnish
Noun
kolan
- genitive singular of kola
Anagrams
Northern Kurdish
Pronunciation
Noun
| Central Kurdish
|
کۆڵان (kollan)
|
kolan ? (Arabic spelling کۆلان)
- street, alley, lane
- Synonym: zaboq
References
- Chyet, Michael L. (2003), “kolan”, in Kurdish–English Dictionary[1], with selected etymologies by Martin Schwartz, New Haven and London: Yale University Press, page 330
Polish
Pronunciation
- IPA(key): /ˈkɔ.lan/
- Rhymes: -ɔlan
- Syllabification: ko‧lan
Noun
kolan n
- genitive plural of kolano
Swedish
Noun
kolan
- definite singular of kola
Turkish
Etymology
Inherited from Ottoman Turkish قولاك (kolañ, “girth, surcingle”), from Proto-Turkic *kolan (“saddle girth”).
Pronunciation
Noun
kolan (definite accusative kolanı, plural kolanlar)
- girth, a band passed under the belly of an animal, which holds a saddle in place
- Synonym: hizam
- surcingle, a long, unpadded strap to pass over and keep in place a blanket, or pack
Declension
Declension of kolan
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
kolan
|
kolanler
|
| definite accusative
|
kolanyi
|
kolanleri
|
| dative
|
kolanye
|
kolanlere
|
| locative
|
kolande
|
kolanlerde
|
| ablative
|
kolanden
|
kolanlerden
|
| genitive
|
kolannin
|
kolanlerin
|
Possessive forms
| nominative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
kolanm
|
kolanlerim
|
| 2nd singular
|
kolann
|
kolanlerin
|
| 3rd singular
|
kolansi
|
kolanleri
|
| 1st plural
|
kolanmiz
|
kolanlerimiz
|
| 2nd plural
|
kolanniz
|
kolanleriniz
|
| 3rd plural
|
kolanleri
|
kolanleri
|
| definite accusative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
kolanmi
|
kolanlerimi
|
| 2nd singular
|
kolanni
|
kolanlerini
|
| 3rd singular
|
kolansini
|
kolanlerini
|
| 1st plural
|
kolanmizi
|
kolanlerimizi
|
| 2nd plural
|
kolannizi
|
kolanlerinizi
|
| 3rd plural
|
kolanlerini
|
kolanlerini
|
| dative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
kolanme
|
kolanlerime
|
| 2nd singular
|
kolanne
|
kolanlerine
|
| 3rd singular
|
kolansine
|
kolanlerine
|
| 1st plural
|
kolanmize
|
kolanlerimize
|
| 2nd plural
|
kolannize
|
kolanlerinize
|
| 3rd plural
|
kolanlerine
|
kolanlerine
|
| locative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
kolanmde
|
kolanlerimde
|
| 2nd singular
|
kolannde
|
kolanlerinde
|
| 3rd singular
|
kolansinde
|
kolanlerinde
|
| 1st plural
|
kolanmizde
|
kolanlerimizde
|
| 2nd plural
|
kolannizde
|
kolanlerinizde
|
| 3rd plural
|
kolanlerinde
|
kolanlerinde
|
| ablative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
kolanmden
|
kolanlerimden
|
| 2nd singular
|
kolannden
|
kolanlerinden
|
| 3rd singular
|
kolansinden
|
kolanlerinden
|
| 1st plural
|
kolanmizden
|
kolanlerimizden
|
| 2nd plural
|
kolannizden
|
kolanlerinizden
|
| 3rd plural
|
kolanlerinden
|
kolanlerinden
|
| genitive
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
kolanmin
|
kolanlerimin
|
| 2nd singular
|
kolannin
|
kolanlerinin
|
| 3rd singular
|
kolansinin
|
kolanlerinin
|
| 1st plural
|
kolanmizin
|
kolanlerimizin
|
| 2nd plural
|
kolannizin
|
kolanlerinizin
|
| 3rd plural
|
kolanlerinin
|
kolanlerinin
|
|
Derived terms
- kolan balığı
- kolan çekmek
- kolan salıncağı
- kolan vurmak
- kolancı
- kolanı enlü
Further reading
- “kolan”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
- Ayverdi, İlhan (2010), “kolan”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı
- Çağbayır, Yaşar (2007), “kolan1”, in Ötüken Türkçe Sözlük (in Turkish), volume 1, Istanbul: Ötüken Neşriyat, page 2715
- Nişanyan, Sevan (2002–), “kolan”, in Nişanyan Sözlük