kocaman
Turkish
Etymology
Inherited from Ottoman Turkish قوجهمان (kocamân). By surface analysis, koca + -man
Pronunciation
- IPA(key): /ˈko.d͡ʒa.man/
- Hyphenation: ko‧ca‧man
Adjective
kocaman (intensive koskocaman)
Derived terms
- kocamanca
- kocamanlaşmak
- kocamanlık
Further reading
- “kocaman”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
- Ayverdi, İlhan (2010), “kocaman”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı
- Çağbayır, Yaşar (2007), “kocaman”, in Ötüken Türkçe Sözlük (in Turkish), Istanbul: Ötüken Neşriyat, page 2701
- Nişanyan, Sevan (2002–), “kocaman”, in Nişanyan Sözlük