kościany

Polish

Etymology

From kość +‎ -any. First attested in the 16th century.[1]

Pronunciation

 
  • IPA(key): /kɔɕˈt͡ɕa.nɘ/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -anɘ
  • Syllabification: koś‧cia‧ny

Adjective

kościany (not comparable, no derived adverb)

  1. (relational) bone; bony, osseous

Declension

Declension of kościany (hard)
singular plural
masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
nominative/vocative kościany kościana kościane kościani kościane
genitive kościanego kościanej kościanego kościanych
dative kościanemu kościanej kościanemu kościanym
accusative kościanego kościany kościaną kościane kościanych kościane
instrumental kościanym kościaną kościanym kościanymi
locative kościanym kościanej kościanym kościanych

Derived terms

nouns

References

  1. ^ Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “kościany”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]

Further reading

  • kościany in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • kościany in Polish dictionaries at PWN
  • “KOŚCIANY”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 12.07.2008
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.