knali

Esperanto

Etymology

Borrowed from German knallen.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈknali/
  • Rhymes: -ali
  • Syllabification: kna‧li

Verb

knali (present knalas, past knalis, future knalos, conditional knalus, volitive knalu)

  1. (intransitive) to bang, crack, explode, snap (to make a sound like a whip, gun, etc.)

Conjugation

Conjugation of knali
present past future
singular plural singular plural singular plural
tense knalas knalis knalos
active participle knalanta knalantaj knalinta knalintaj knalonta knalontaj
acc. knalantan knalantajn knalintan knalintajn knalontan knalontajn
nominal active participle knalanto knalantoj knalinto knalintoj knalonto knalontoj
acc. knalanton knalantojn knalinton knalintojn knalonton knalontojn
adverbial active participle knalante knalinte knalonte
infinitive knali imperative knalu conditional knalus

Derived terms

  • kontraŭknalo (spoonerism)