klarigi

See also: klariĝi

Esperanto

Etymology

From klara (clear) +‎ -igi (to cause to be). First attested in 1889.[1]

Pronunciation

  • IPA(key): /klaˈriɡi/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -iɡi
  • Syllabification: kla‧ri‧gi
  • Hyphenation: klar‧i‧gi

Verb

klarigi (present klarigas, past klarigis, future klarigos, conditional klarigus, volitive klarigu)

  1. (transitive) to explain
    Synonym: ekspliki
    • 2025 September 29, Jorge Nogueras, “La plej mallonga tago”, in uea.facila[1], archived from the original on 12 December 2025:
      Nu, plej verŝajne sciencistoj ĉikanus vin, kaj klarigus al vi, ke fakte tagoj daŭras foje iomete pli, foje iomete malpli.
      Well, most likely scientists would argue with you frivolously, and explain to you, that days in fact last sometimes a little more, sometimes a little less.
  2. (transitive) to clarify

Conjugation

Conjugation of klarigi
present past future
singular plural singular plural singular plural
tense klarigas klarigis klarigos
active participle klariganta klarigantaj klariginta klarigintaj klarigonta klarigontaj
acc. klarigantan klarigantajn klarigintan klarigintajn klarigontan klarigontajn
passive participle klarigata klarigataj klarigita klarigitaj klarigota klarigotaj
acc. klarigatan klarigatajn klarigitan klarigitajn klarigotan klarigotajn
nominal active participle klariganto klarigantoj klariginto klarigintoj klarigonto klarigontoj
acc. klariganton klarigantojn klariginton klarigintojn klarigonton klarigontojn
nominal passive participle klarigato klarigatoj klarigito klarigitoj klarigoto klarigotoj
acc. klarigaton klarigatojn klarigiton klarigitojn klarigoton klarigotojn
adverbial active participle klarigante klariginte klarigonte
adverbial passive participle klarigate klarigite klarigote
infinitive klarigi imperative klarigu conditional klarigus

Derived terms

adjectives
adjectives
verbs

References

  1. ^ Neves; Pabst (2022), “klar/”, in Historia Vortaro de Esperanto, →ISBN, page 444

Further reading