klarera

Swedish

Verb

klarera (present klarerar, preterite klarerade, supine klarerat, imperative klarera)

  1. to deal with (something) conclusively, to dispatch
    1. (nautical) to clear (in or out, at a port or the like) [(usually) with in ‘in’ or ut ‘out’]
      klarera inclear in
      klarera fartygclear ships
    2. (rail transport) to dispatch
      klarera tågdispatch trains
    3. (uncommon) to clear, to settle (pay, a bill or the like)

Conjugation

Conjugation of klarera (weak)
active passive
infinitive klarera klareras
supine klarerat klarerats
imperative klarera
imper. plural1 klareren
present past present past
indicative klarerar klarerade klareras klarerades
ind. plural1 klarera klarerade klareras klarerades
subjunctive2 klarere klarerade klareres klarerades
present participle klarerande
past participle klarerad

1 Archaic. 2 Dated. See the appendix on Swedish verbs.

Derived terms

  • skeppsklarerare
  • tågklarerare (train dispatcher, signaller)
  • klarering

References