Czech
Etymology
Inherited from Old Czech klamati, from Proto-Slavic *klamati. Cognate with Polish kłamać, Slovak klamať.
Pronunciation
Verb
klamat impf (perfective oklamat or zklamat)
- to deceive, to fool
Conjugation
Conjugation of klamat
| infinitive
|
klamat, klamati
|
active adjective
|
klamající
|
| verbal noun
|
—
|
passive adjective
|
—
|
The future tense: a combination of a future form of být + infinitive klamat.
| participles |
past participles |
passive participles
|
|
singular |
plural |
singular |
plural
|
| masculine animate
|
klamal |
klamali |
klamán |
klamáni
|
| masculine inanimate
|
klamaly |
klamány
|
| feminine
|
klamala |
klamána
|
| neuter
|
klamalo |
klamala |
klamáno |
klamána
|
| transgressives
|
present
|
past
|
| masculine singular
|
klamaje |
—
|
| feminine + neuter singular
|
klamajíc |
—
|
| plural
|
klamajíce |
—
|
|
Further reading
- “klamati”, in Příruční slovník jazyka českého (in Czech), 1935–1957
- “klamati”, in Slovník spisovného jazyka českého (in Czech), 1960–1971, 1989
- “klamat”, in Internetová jazyková příručka (in Czech), 2008–2026
- “klamat”, in Akademický slovník současné češtiny, 2012–2026, slovnikcestiny.cz