kentli

Turkish

Etymology

From kent (city) +‎ -li

Noun

kentli (definite accusative kentliyi, plural kentliler)

  1. townsman
    Synonym: şehirli

Declension

Declension of kentli
singular plural
nominative kentli kentliler
definite accusative kentliyi kentlileri
dative kentliye kentlilere
locative kentlide kentlilerde
ablative kentliden kentlilerden
genitive kentlinin kentlilerin
Possessive forms
nominative
singular plural
1st singular kentlim kentlilerim
2nd singular kentlin kentlilerin
3rd singular kentlisi kentlileri
1st plural kentlimiz kentlilerimiz
2nd plural kentliniz kentlileriniz
3rd plural kentlileri kentlileri
definite accusative
singular plural
1st singular kentlimi kentlilerimi
2nd singular kentlini kentlilerini
3rd singular kentlisini kentlilerini
1st plural kentlimizi kentlilerimizi
2nd plural kentlinizi kentlilerinizi
3rd plural kentlilerini kentlilerini
dative
singular plural
1st singular kentlime kentlilerime
2nd singular kentline kentlilerine
3rd singular kentlisine kentlilerine
1st plural kentlimize kentlilerimize
2nd plural kentlinize kentlilerinize
3rd plural kentlilerine kentlilerine
locative
singular plural
1st singular kentlimde kentlilerimde
2nd singular kentlinde kentlilerinde
3rd singular kentlisinde kentlilerinde
1st plural kentlimizde kentlilerimizde
2nd plural kentlinizde kentlilerinizde
3rd plural kentlilerinde kentlilerinde
ablative
singular plural
1st singular kentlimden kentlilerimden
2nd singular kentlinden kentlilerinden
3rd singular kentlisinden kentlilerinden
1st plural kentlimizden kentlilerimizden
2nd plural kentlinizden kentlilerinizden
3rd plural kentlilerinden kentlilerinden
genitive
singular plural
1st singular kentlimin kentlilerimin
2nd singular kentlinin kentlilerinin
3rd singular kentlisinin kentlilerinin
1st plural kentlimizin kentlilerimizin
2nd plural kentlinizin kentlilerinizin
3rd plural kentlilerinin kentlilerinin
Predicative forms
singular plural
1st singular kentliyim kentlilerim
2nd singular kentlisin kentlilersin
3rd singular kentli
kentlidir
kentliler
kentlilerdir
1st plural kentliyiz kentlileriz
2nd plural kentlisiniz kentlilersiniz
3rd plural kentliler kentlilerdir

Adjective

kentli

  1. urban
    Synonym: şehirli

Declension

Predicative forms of kentli
present tense
positive declarative positive interrogative
ben (I am) kentliyim kentli miyim?
sen (you are) kentlisin kentli misin?
o (he/she/it is) kentli / kentlidir kentli mi?
biz (we are) kentliyiz kentli miyiz?
siz (you are) kentlisiniz kentli misiniz?
onlar (they are) kentli(ler) kentli(ler) mi?
past tense
positive declarative positive interrogative
ben (I was) kentliydim kentli miydim?
sen (you were) kentliydin kentli miydin?
o (he/she/it was) kentliydi kentli miydi?
biz (we were) kentliydik kentli miydik?
siz (you were) kentliydiniz kentli miydiniz?
onlar (they were) kentliydiler kentli miydiler?
indirect past
positive declarative positive interrogative
ben (I was) kentliymişim kentli miymişim?
sen (you were) kentliymişsin kentli miymişsin?
o (he/she/it was) kentliymiş kentli miymiş?
biz (we were) kentliymişiz kentli miymişiz?
siz (you were) kentliymişsiniz kentli miymişsiniz?
onlar (they were) kentliymişler kentli miymişler?
conditional
positive declarative positive interrogative
ben (if I) kentliysem kentli miysem?
sen (if you) kentliysen kentli miysen?
o (if he/she/it) kentliyse kentli miyse?
biz (if we) kentliysek kentli miysek?
siz (if you) kentliyseniz kentli miyseniz?
onlar (if they) kentliyseler kentli miyseler?

For negative forms, use the appropriate form of değil.