Turkish
Etymology
Inherited from Ottoman Turkish كفنجی (kefenci, “maker or seller of shrouds; graverobber”), equivalent to kefen (“shroud”) + -ci.
Noun
kefenci (definite accusative kefenciyi, plural kefenciler)
- maker or seller of shrouds, winding cloths, or other similar dresses and apparel for the dead
- (figuratively) graverobber, one who robs graves or tombs in order to sell the contents for profit
Declension
Declension of kefenci
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
kefenci
|
kefenciler
|
| definite accusative
|
kefenciyi
|
kefencileri
|
| dative
|
kefenciye
|
kefencilere
|
| locative
|
kefencide
|
kefencilerde
|
| ablative
|
kefenciden
|
kefencilerden
|
| genitive
|
kefencinin
|
kefencilerin
|
Possessive forms
| nominative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
kefencim
|
kefencilerim
|
| 2nd singular
|
kefencin
|
kefencilerin
|
| 3rd singular
|
kefencisi
|
kefencileri
|
| 1st plural
|
kefencimiz
|
kefencilerimiz
|
| 2nd plural
|
kefenciniz
|
kefencileriniz
|
| 3rd plural
|
kefencileri
|
kefencileri
|
| definite accusative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
kefencimi
|
kefencilerimi
|
| 2nd singular
|
kefencini
|
kefencilerini
|
| 3rd singular
|
kefencisini
|
kefencilerini
|
| 1st plural
|
kefencimizi
|
kefencilerimizi
|
| 2nd plural
|
kefencinizi
|
kefencilerinizi
|
| 3rd plural
|
kefencilerini
|
kefencilerini
|
| dative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
kefencime
|
kefencilerime
|
| 2nd singular
|
kefencine
|
kefencilerine
|
| 3rd singular
|
kefencisine
|
kefencilerine
|
| 1st plural
|
kefencimize
|
kefencilerimize
|
| 2nd plural
|
kefencinize
|
kefencilerinize
|
| 3rd plural
|
kefencilerine
|
kefencilerine
|
| locative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
kefencimde
|
kefencilerimde
|
| 2nd singular
|
kefencinde
|
kefencilerinde
|
| 3rd singular
|
kefencisinde
|
kefencilerinde
|
| 1st plural
|
kefencimizde
|
kefencilerimizde
|
| 2nd plural
|
kefencinizde
|
kefencilerinizde
|
| 3rd plural
|
kefencilerinde
|
kefencilerinde
|
| ablative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
kefencimden
|
kefencilerimden
|
| 2nd singular
|
kefencinden
|
kefencilerinden
|
| 3rd singular
|
kefencisinden
|
kefencilerinden
|
| 1st plural
|
kefencimizden
|
kefencilerimizden
|
| 2nd plural
|
kefencinizden
|
kefencilerinizden
|
| 3rd plural
|
kefencilerinden
|
kefencilerinden
|
| genitive
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
kefencimin
|
kefencilerimin
|
| 2nd singular
|
kefencinin
|
kefencilerinin
|
| 3rd singular
|
kefencisinin
|
kefencilerinin
|
| 1st plural
|
kefencimizin
|
kefencilerimizin
|
| 2nd plural
|
kefencinizin
|
kefencilerinizin
|
| 3rd plural
|
kefencilerinin
|
kefencilerinin
|
|
Further reading