kasztel

Polish

Etymology

Etymology tree
Proto-Indo-European *ḱes-der.
Proto-Indo-European *-tḗr
Proto-Indo-European *-tromder.
Proto-Italic *kastrom
Latin castrum
Proto-Indo-European *-lós
Proto-Italic *-elos
Latin -lum
Latin castellumbor.
Old Czech kaštelbor.
Old Polish kasztel
Polish kasztel

    Inherited from Old Polish kasztel. Doublet of kościół.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈkaʂ.tɛl/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -aʂtɛl
    • Syllabification: kasz‧tel

    Noun

    kasztel m inan (diminutive kasztelik)

    1. (historical) castellum
    2. (nautical) aftcastle

    Declension

    Declension of kasztel
    singular plural
    nominative kasztel kasztle
    genitive kasztla kasztli
    dative kasztlowi kasztlom
    accusative kasztel kasztle
    instrumental kasztlem kasztlami
    locative kasztlu kasztlach
    vocative kasztlu kasztle

    Derived terms

    adjective
    • kasztelowy
    adjective
    • kasztelański
    nouns
    • kasztelan
    • kasztelania
    • kasztelanic
    • kasztelanicostwo
    • kasztelanijka
    • kasztelanka
    • kasztelanowa
    • kasztelaństwo
    verb
    • kasztelanić impf

    Further reading

    • kasztel in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
    • kasztel in Polish dictionaries at PWN
    This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.