karierowiczowski

Polish

Etymology

From karierowicz +‎ -owski.[1] First attested in 1881.[2]

Pronunciation

  • IPA(key): /ka.rjɛ.rɔ.viˈt͡ʂɔf.ski/
  • Rhymes: -ɔfski
  • Syllabification: ka‧rie‧ro‧wi‧czow‧ski

Adjective

karierowiczowski (not comparable, no derived adverb)

  1. (relational, derogatory) arriviste, careerist, social climber, upstart

Declension

Declension of karierowiczowski (velar)
singular plural
masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
nominative/vocative karierowiczowski karierowiczowska karierowiczowskie karierowiczowscy karierowiczowskie
genitive karierowiczowskiego karierowiczowskiej karierowiczowskiego karierowiczowskich
dative karierowiczowskiemu karierowiczowskiej karierowiczowskiemu karierowiczowskim
accusative karierowiczowskiego karierowiczowski karierowiczowską karierowiczowskie karierowiczowskich karierowiczowskie
instrumental karierowiczowskim karierowiczowską karierowiczowskim karierowiczowskimi
locative karierowiczowskim karierowiczowskiej karierowiczowskim karierowiczowskich

References

  1. ^ Halina Zgółkowa, editor (1994–2005), “karierowiczowski”, in Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, volumes 1–50, Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, →ISBN
  2. ^ Bronisław Zamorski (1881), W pięćdziesiątą rocznicę powstania r. 1830 : studjum dziejowe (in Polish), volume 3, Powstanie w r. 1830/31, page 190

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.