karabin

See also: Karabin

Indonesian

Etymology

Borrowed from Dutch karabijn.

Pronunciation

  • IPA(key): /kaˈra.bin/, [kaˈra.bɪn]

Noun

karabin (plural karabin-karabin)

  1. (weaponry) a carbine

Further reading

Norwegian Bokmål

Etymology

Borrowed from French carabine.

Noun

karabin m (definite singular karabinen, indefinite plural karabiner, definite plural karabinene)

  1. a carbine

Derived terms

  • automatkarabin

References

Polish

Etymology

    Borrowed from French carabine.

    Pronunciation

    • IPA(key): /kaˈra.bin/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -abin
    • Syllabification: ka‧ra‧bin

    Noun

    karabin m inan

    1. rifle
      Hypernyms: broń, oręż

    Declension

    Derived terms

    adjective
    • karabinowy
    nouns

    Further reading

    • karabin in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
    • karabin in Polish dictionaries at PWN