kanikau

See also: Kanikau

Hawaiian

Etymology

From kani (sound, noise) +‎ kau (sacred chant).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˌka.niˈkau̯/, [ˌkɐ.niˈkɐw], [ˌkɐ.niˈkɔw] (rapid speech)

Noun

kanikau

  1. lamentation, dirge

Verb

kanikau

  1. (transitive) to lament, mourn

Further reading