kanama
Mokilese
Noun
kanama
- first-person dual exclusive possessive of kanah
Turkish
Pronunciation 1
- IPA(key): /ka.naˈma/
Noun
kanama (definite accusative kanamayı, plural kanamalar)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | kanama | kanamaler |
| definite accusative | kanamayi | kanamaleri |
| dative | kanamaye | kanamalere |
| locative | kanamade | kanamalerde |
| ablative | kanamaden | kanamalerden |
| genitive | kanamanin | kanamalerin |
Pronunciation 2
- IPA(key): /kaˈna.ma/
Verb
kanama