kamarila
Czech
Etymology
Derived from Spanish camarilla. First attested in the 19th century.[1]
Pronunciation
- IPA(key): [ˈkamarɪla]
- Hyphenation: ka‧ma‧ri‧la
Noun
kamarila f
Declension
Declension of kamarila (hard feminine)
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | kamarila | kamarily |
| genitive | kamarily | kamaril |
| dative | kamarile | kamarilám |
| accusative | kamarilu | kamarily |
| vocative | kamarilo | kamarily |
| locative | kamarile | kamarilách |
| instrumental | kamarilou | kamarilami |
References
- ^ Rejzek, Jiří (2015), “kamarila”, in Český etymologický slovník [Czech Etymological Dictionary] (in Czech), 3rd (revised and expanded) edition, Praha: LEDA, →ISBN, page 286
Further reading
- “kamarila”, in Příruční slovník jazyka českého (in Czech), 1935–1957
- “kamarila”, in Slovník spisovného jazyka českého (in Czech), 1960–1971, 1989
- “kamarila”, in Internetová jazyková příručka (in Czech), 2008–2026